ADHD często kojarzymy z dziećmi, które „nie potrafią usiedzieć w miejscu”. Tymczasem to złożone zaburzenie neurorozwojowe, które dotyczy także dorosłych i nie zawsze wiąże się z nadpobudliwością. Istnieje też forma ADD, gdzie dominuje deficyt uwagi – bez „biegania po ścianach”.
Co dzieje się w mózgu?
ADHD wiąże się m.in. z innym funkcjonowaniem dopaminy – neuroprzekaźnika motywacji i nagrody. Dlatego osoby z ADHD:
- łatwo angażują się w rzeczy ciekawe i stymulujące,
- mają ogromną trudność z zadaniami rutynowymi i „nudnymi”,
- bywają niesłusznie postrzegane jako leniwe.
Najczęstsze objawy ADHD
- natłok myśli i trudność z ich zatrzymaniem,
- problemy z koncentracją i pamięcią roboczą,
- chaos w organizacji, planowaniu i zarządzaniu czasem,
- prokrastynacja i zaczynanie wielu rzeczy naraz,
- impulsywność, zmęczenie psychiczne, drażliwość,
- wahania nastroju i frustracja.
W praktyce: zapominanie o kluczach, rachunkach, praniu, podlewaniu kwiatów czy spotkaniach – mimo najlepszych chęci.
Maskowanie objawów
Wiele osób (szczególnie kobiet) uczy się maskować ADHD: karteczki, przypomnienia, wymówki, „ogarnięta” fasada. Na dłuższą metę to jednak bardzo wyczerpujące i może prowadzić do wypalenia.
Hiperfiksacja i hiperkoncentracja
- Hiperfiksacja – intensywne, czasowe pochłonięcie jednym tematem.
- Hiperkoncentracja – stan głębokiego skupienia i wysokiej produktywności (często przy muzyce lub „dystraktorach”).
Sen i emocje
Osoby z ADHD często:
- mają trudności z zasypianiem i wstawaniem,
- są bardzo wrażliwe emocjonalnie,
- silniej reagują na stres, krytykę i frustrację.
ADHD a inne trudności
ADHD często współwystępuje z:
- migrenami,
- depresją (ryzyko nawet 3× wyższe),
- uzależnieniami (szukanie szybkiej gratyfikacji).
Podsumowanie – dlaczego warto rozważyć psychoterapię?
Wiele dorosłych osób z ADHD przez lata żyje w poczuciu, że „coś z nimi nie tak”. Zmagają się z chaosem, zmęczeniem psychicznym, trudnościami w relacjach czy pracy — często w samotności i bez zrozumienia, także ze strony otoczenia.
Psychoterapia dorosłych z ADHD to nie próba „naprawiania” osoby, lecz przestrzeń do:
- lepszego zrozumienia siebie i swojego funkcjonowania,
- nauki regulacji emocji, radzenia sobie ze stresem i frustracją,
- pracy nad poczuciem własnej wartości, które często latami było podkopywane,
- wypracowania realnych, dopasowanych strategii codziennego życia.
Dla wielu osób już sama świadomość, że trudności mają swoje źródło i nazwę, przynosi ogromną ulgę. Psychoterapia pomaga tę ulgę przekuć w konkretne zmiany i większą jakość życia.
Jeśli ten opis brzmi znajomo — być może to dobry moment, by nie zostawać z tym samemu i sięgnąć po profesjonalne wsparcie.
